Ανοιχτή επιστολή από την Στοκχόλμη, προς τους αρχηγούς των ελληνικών πολιτικών κομμάτων κ. Παπανδρέου, κ. Σαμαρά, κ. Παπαρήγα, κ. Τσίπρα, κ. Κουβέλη, κ. Μπακογιάννη, κ. Δημαρά.

Διαβάζοντας τα καθημερινά δημοσιεύματα του Σουηδικού και διεθνούς τύπου, θα μου επιτρέψετε να σας μεταφέρω μερικές ιδέες σχετικά με την κατάσταση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

Πριν μερικά χρόνια η Σουηδία αντιμετώπισε την δική της σοβαρή οικονομική κρίση.

Σε αντίθεση όμως με τις ελληνικές πολιτικές ηγεσίες, τα σουηδικά πολιτικά κόμματα και τα συνδικάτα με βάση το συμφέρον της χώρας, κάθισαν γύρω από το τραπέζι και συμφώνησαν στα βασικά, δηλαδή πως θα βγει η χώρα από την κρίση. Συμφώνησαν δηλαδή ότι πρέπει όλοι να συμβάλλουν, και όλοι να «ματώσουν». Από τους επιχειρηματίες ως τους μισθωτούς, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός. Έτσι χάρη στην υπεύθυνη αυτή πολιτική που τηρήθηκε από όλους, η Σουηδία ξεπέρασε την κρίση και σήμερα απολαμβάνει τα ευεργετικά αποτελέσματα όπως ανάπτυξη και ευημερία!

Ποια είναι όμως τα αίτια αυτής της τραγικής κατάστασης που απειλεί με απρόβλεπτα δεινά την Ελλάδα;

Τι έφταιξε και όλα πήγαν στραβά;

Και τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος της ολικής καταστροφής έστω την τελευταία στιγμή;

Ο ίδιος είχα το θλιβερό προνόμιο να ανήκω σε αυτούς που ήμουν βέβαιος θα φτάναμε εδώ που φτάσαμε. Όταν, για παράδειγμα το 1988 που επέστρεψα στην Ελλάδα για να βοηθήσω την οργάνωση της ΕΤ 3, οι Σουηδοί έπαιρναν σύνταξη στα 65, την ίδια περίοδο η «πλούσια» Ελλάδα έδινε συντάξεις στα 35 όπως σε μητέρες με 15 έτη εργασίας και ανήλικο παιδί. Η χώρα μας είχε επίσης το μοναδικό ρεκόρ να έχει και τους περισσότερους εν αποστρατεία στρατηγούς και ανώτατους στρατιωτικούς σε όλο τον κόσμο!

Το ερώτημα είναι: Γιατί τα ελληνικά πολιτικά κόμματα που σήμερα κατηγορούν τους δανειστές και το μνημόνιο δεν αντέδρασαν όλα αυτά τα χρόνια που η Ελλάδα ζούσε με δανικά;

Δεν γνώριζαν την απίστευτη σπατάλη δημοσίου χρήματος και στην ανυπαρξία παραγωγικότητας;

Δεν γνώριζαν π.χ. την θλιβερή κατάσταση στον αγροτικό τομέα όταν η χώρα μας ούτε στα τρόφιμα δεν είναι αυτάρκης; Το 2009 για παράδειγμα, είχαμε έλλειμμα στο ισοζύγιο τροφίμων 2,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία καλύφθηκαν από δανεισμό. Η αγροτική Ελλάδα, εισάγει πάνω από 1.000.000 τόνους μαλακό σιτάρι ετησίως κυρίως από τη Γερμανία, και 500.000 τόνους καλαμπόκι κυρίως από την Γαλλία!

Δεν γνώριζαν ότι το σπάταλο κράτος έδινε πλουσιοπάροχες συντάξεις σε επιλεκτικές ομάδες;

Ή δεν τα γνώριζαν, πράγμα απίθανο που αποδεικνύει την ανικανότητά τους, ή το γνώριζαν και δεν αντιδρούσαν διότι όλες αυτές τις αδικίες τις θεωρούσαν ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ!

Κεκτημένα από ποιον;

Από τους δανειστές μας οι οποίοι με βάση το Μακιαβελικό σενάριο τα γνώριζαν αλλά μας δάνειζαν για να μας οδηγήσουν στην χρεοκοπία.

Όλα αυτά, και πολλά άλλα που για τους πολίτες άλλων ευρωπαϊκών κρατών φαίνονται απίστευτα, στην Ελλάδα ήταν «νόμιμα κεκτημένα δικαιώματα…». Και έπρεπε να παρέμβουν οι δανειστές μας για να κατανοήσουμε που οδήγησαν τη χώρα μας οι πολιτικοί ηγέτες τις τελευταίες δεκαετίες. Να κατανοήσουμε όλοι ότι «δεν πάει άλλο…».

Ο ίδιος, πριν εκλεγώ δήμαρχος, δεν μπορούσα να διανοηθώ την απόλυτη αδιαφορία και ανικανότητα της κεντρικής πολιτικής εξουσίας να βοηθήσει τις πρωτοβουλίες του Δήμου μας για την Ανάπτυξη. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι οι διάφοροι Γενικοί Γραμματείς Υπουργείων, τα στελέχη κρατικών φορέων ακόμα και οι ίδιοι οι Υπουργοί, ενώ έδιναν υποσχέσεις σε αυτονόητα αιτήματα, στη πραγματικότητα έπρατταν το αντίθετο. Ότι το επίσημο κράτος, όλα τα πολιτικά κόμματα και οι αρμόδιοι φορείς θα έκλειναν τα μάτια στην παραπληροφόρηση των πολιτών σε θέματα όπως η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Ότι τα αρμόδια υπουργεία όχι μόνο δεν μας βοηθούσαν αλλά εμπόδιζαν την Λευκάδα να αναδειχτεί σε Διεθνές Κέντρο Ναυταθλητισμού!

Λίγο πριν τις Δημοτικές εκλογές στις 7.11.2010, τηλεοπτικό συνεργείο του ΜΕΓΑ με τον Παύλο Τσίμα ήρθε στην Λευκάδα για την εκπομπή ΕΡΕΥΝΑ με θέμα τις Δημοτικές Εκλογές. Ο ίδιος πήρα μέρος στην εκπομπή (http://www.megatv.com/erevna/article.asp?catid=20894&subid=2&pubid=16311752) και μίλησα για τα όσα παράξενα και πολλές φορές απίστευτα συνέβησαν κατά την διάρκεια της θητείας μου ως δήμαρχος, που περιγράφω στις σελίδες του βιβλίου με τίτλο «Ο Σουηδός Δήμαρχος».

Στόχος της εκπομπής ήταν να συγκρίνει ένα Ελληνικό Δήμο, τον Δήμο ΑΠΟΛΛΩΝΙΩΝ Λευκάδας, και το Δήμο SOLNA στην Στοκχόλμη όπου έζησα περίπου 25 χρόνια. Ας δούμε λοιπόν μερικά από τα στοιχεία που αναφέρθηκαν στην εκπομπή και που δεν αφορούν μόνο την Τοπική Αυτοδιοίκηση αλλά τον τρόπο που λειτουργούν οι δύο χώρες.

Στο Δήμο Solna της Στοκχόλμης ζουν και εργάζονται αρκετοί Έλληνες μετανάστες. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι αντιδήμαρχος είναι Έλληνας δεύτερης γενιάς μεταναστών. Έλληνας είναι και ένα από τα στελέχη της αντιπολίτευσης.

Αυτό που χαρακτηρίζει την λειτουργία του Δήμου είναι η άριστη συνεργασία μεταξύ των κομμάτων και των εκλογικών συνδυασμών. Πρόκειται για μακρά παράδοση που τηρείται από όλα τα κόμματα και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της επιτυχίας του σουηδικού μοντέλου.

Πριν τις εκλογές τα μεγάλα κόμματα έρχονται σε συμφωνία για λύσεις στα προβλήματα και καταλήγουν σε ένα κοινό πρόγραμμα. Έτσι σύμφωνα με τον δήμαρχο k. Salminen ο οποίος είναι Φινλανδικής καταγωγής, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα ή πολιτικός συνασπισμός κερδίσει τις εκλογές, το πρόγραμμα που έχει συμφωνηθεί προεκλογικά θα υλοποιηθεί από όλους.

Ο ίδιος τρόπος διαχείρισης της εξουσίας διέπει και όλα τα πολιτικά κόμματα. Υπευθυνότητα, ρεαλισμός και δημόσιο συμφέρον είναι οι βάσεις που στηρίζεται το περίφημο Σουηδικό μοντέλο. Και οι βάσεις αυτές δεν είναι νέες.

Έχουν βαθιές ρίζες.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση στην Ρωσία, το εργατικό κίνημα της Σουηδίας έπρεπε να επιλέξει δρόμο. Η πλειοψηφία διάλεξε το δρόμο της συναίνεσης. Έτσι από την δεκαετία του 1920 εργαζόμενοι και εργοδοσία κατέληξαν στην παρακάτω διαπίστωση:

Ο δρόμος της σύγκρουσης με απεργίες και κοινωνικές αντιθέσεις κοστίζει και στην εργατική τάξη αλλά και στις ίδιες τις επιχειρήσεις. Γι’ αυτό και αποφάσισαν από κοινού να εξαντλούν τα όρια της συναίνεσης πριν οι μεν εργαζόμενοι αποφασίσουν απεργιακές κινητοποιήσεις και οι εργοδότες να προβούν σε λοκ άουτ δηλαδή προσωρινές ή και μόνιμες απολύσεις.

Αυτή η απλή και αυτονόητη διαπίστωση αποτέλεσε τον θεμελιώδη λίθο της Σουηδικής ευημερίας που συνεχίζει μέχρι τις ημέρες μας.

Χαρακτηριστική η φράση του μεγάλου Σουηδού πολιτικού και ένθερμου φιλέλληνα Ούλοφ Πάλμε στην σουηδική βουλή: «Προτιμούμε εύπορους επιχειρηματίες παρά στρατιές ανέργων…».

Γιατί όμως αυτή η απλή λογική δεν εφαρμόζεται στην Ελλάδα;

Αναλογίστηκαν ποτέ οι εργοδότες και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων τα τεράστια ποσά που κοστίζουν στην ελληνική οικονομία οι χιλιάδες απεργιακές κινητοποιήσεις;

Και γιατί δεν ακολουθούν το παράδειγμα της Σουηδίας;

Προφανώς υπάρχουν ιστορικά γεγονότα που δίνουν ανάλογες εξηγήσεις.

Μερικά παραδείγματα:

Από το 1821 και μετά η χώρα ήταν θύμα της προσπάθειας των ξένων να κυριαρχούν και να προωθούν τα δικά τους συμφέροντα. Έτσι είχαμε από τότε πολιτικά κόμματα φιλικά προς Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία. Ο εθνικός διχασμός συνεχίστηκε χωρίς οι Έλληνες να διδάσκονται. Έτσι φτάσαμε στην Μικρασιατική καταστροφή, και την Ποντιακή γενοκτονία. Στη συνέχεια πέσαμε στην παγίδα των «συμμάχων» που οργάνωσαν μεθοδικά τον καταστρεπτικό Εμφύλιο τα αποτελέσματα του οποίου πληρώνουμε ακόμα. Να μην ξεχάσουμε την Χούντα που για πολλούς νοσταλγούς έφερε «τάξη και ασφάλεια»!

Και το εύλογο ερώτημα είναι: Δεν διδάσκει τίποτα η ιστορία τους Έλληνες πολιτικούς;

Είναι τόσο δύσκολο να κατανοήσουν τα αυτονόητα και να αναζητήσουν λύσεις με βάση υπαρκτές εμπειρίες όπως αυτά που εφαρμόζουν οι Σουηδοί;

Και πως γίνεται οι Έλληνες εκλεγμένοι σε διάφορα πολιτικά κόμματα της Σουηδίας να μπορούν να συνεργάζονται και οι ίδιοι Έλληνες να μην συνεργάζονται στην Ελλάδα;

Σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Κρήτης κ. Γραμματικάκη, σήμερα στην Ελλάδα «ο καθένας να εκδικείται τον εαυτό του και όλοι μαζί τη χώρα. Οι Έλληνες έχουν χάσει το μέτρο και το αίσθημα της αλληλεγγύης, οι πολιτικοί και οι εξέχοντες πολιτειακοί παράγοντες δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, με αποτέλεσμα εκτός από την οικονομική κρίση να ζούμε και την κρίση των αξιών…» ΝΕΤ 11.12.2010

Ο κ. Γραμματικάκης επισημαίνει επίσης ότι κυριαρχεί η τέχνη του δημαγωγού ο οποίος: «Ο δημαγωγός δεν κάνει συγκεκριμένες προτάσεις για συγκεκριμένα προβλήματα. Απορρίπτει όμως κάθε μέτρο που πονάει το «λαό», χωρίς να αισθανθεί την παραμικρή υποχρέωση να σκεφτεί ποια θα ήταν η συνέπεια αυτής της αντιστασιακής απραξίας, και παραβλέποντας έτσι το μάλλον σίγουρο ενδεχόμενο την επόμενη φορά να κληθούμε να λάβουμε ακόμα πιο επώδυνα μέτρα (βλέπε Ασφαλιστικό). Δηλαδή για το δημαγωγό όλα είναι απλά και εύκολα αφού καλλιεργεί συστηματικά την εικόνα του μπροστάρη που τα λέει έξω από τα δόντια και δεν φοβάται τίποτα. Στην ουσία όμως το μόνο που κάνει είναι να λέει αυτά που οι πολλοί θέλουν να ακούσουν…»

Και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος καταγράφει: «Δεν φτάνει να λες όχι σε όλα και να μην καταθέτεις πρόταση… Και η πρόταση δεν είναι να ευνοούμε μόνο ένα μέρος της κοινωνίας αλλά ΤΗΝ κοινωνία…» ΒΗΜΑ 23.1.2011

Κύριοι εκπρόσωποι των ελληνικών κομμάτων.

Χωρίς να έχω αυταπάτες, ελπίζω ότι η ταπεινή μου παρέμβαση να βοηθήσει τον δικό σας προβληματισμό σχετικά με τα δύσκολα που μας περιμένουν.

Γιώργος Λογοθέτης.
Από την μακρινή Σουηδία όπου τις μέρες μας δέχεται νέο μεταναστευτικό κύμα Ελλήνων.

Μικρές ειδήσεις από τις εφημερίδες:

-Από τα 71.000 κρατικά ακίνητα τα 16.153 (22,7%) είναι άγνωστα και τα 35.819 (50.4%) είναι καταπατημένα.

-Στην γειτονική Τουρκία με ανάπτυξη κοντά στο 9% δεν υπάρχει μονοπώλιο στην ανώτερη εκπαίδευση. Αντίθετα “η Τουρκία βλέπει πολλά πανεπιστήμιά της, κυρίως μη κερδοσκοπικά, να καλπάζουν στις λίστες με τα καλύτερα ακαδημαϊκά ιδρύματα στον κόσμο.” Ο Χουσνού Οζγεγίν, ο επιχειρηματίας που πούλησε μέρος της Finansbank στην Εθνική Τράπεζα, αποφάσισε να διαθέσει το 20% από την εξαγορά της τράπεζας, περίπου 1 δισ. δολάρια, ώστε να ιδρυθεί νέο ιδιωτικό πανεπιστήμιο.”

-Η Γερμανία των 81 εκατομμυρίων έχει 240 δημόσια νοσοκομεία, η Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων έχει 132. Η Ελλάδα με 72.000 γιατρούς, 21.000 απ’ αυτούς στο δημόσιο με 35.000 κλίνες, είναι 6η παγκοσμίως στις δαπάνες για την υγεία αλλά 2η χειρότερη στον κόσμο στην πρόσβαση των πολιτών σε αυτές τις υπηρεσίες και τα τελευταία 20 χρόνια από την 4η θέση στο προσδόκιμο ζωής στην ΕΕ τώρα είμαστε έχουμε φθάσει στην 14η θέση.

-Η πλέον κραυγαλέα περίπτωση χρηματισμού είναι αυτή ενός μηχανικού, προϊσταμένου πολεοδομικού γραφείου, σε λογαριασμούς του οποίου βρέθηκαν καταθέσεις ύψους 27 εκατ. ευρώ!

- Γιώργος Ρωμανιάς Υπονομεύεται η κοινωνική συνοχή πάμε για 1.700.000 ανέργους.

Γιώργος Λογοθέτης.
Π. δήμαρχος ΑΠΟΛΛΩΝΙΩΝ Λευκάδας.