ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟ

Το ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΥΚΑΔΑΣ – ΒΟΝΙΤΣΑΣ  χαιρετίζει τους εκατοντάδες
διαδηλωτές, εργατοϋπαλλήλους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους επαγγελματοβιοτέχνες και αγρότες, τους ανέργους και συνταξιούχους, τους μαθητές και την νεολαία που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου και των σωματείων τους, απέργησαν, έκλεισαν τα μαγαζιά τους, παράτησαν τα χωράφια τους και διαδήλωσαν όλοι μαζί την αντίθεση τους στην αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης.
Οι απεργοί  διαδηλωτές  διεμήνυσαν  στην κυβέρνηση ότι είναι αποφασισμένοι να μην πληρώσουν οι λαϊκές οικογένειες την κρίση του συστήματος και τα κέρδη του κεφαλαίου. Κανένας δεν θα πληρώσει τα χαράτσια και δεν θα επιτρέψουμε να κοπεί το ρεύμα σε κανένα νοικοκυριό. Δήλωσαν ετοιμότητα να αποκρούσουν κάθε νέο μέτρο και κυρίως το εκτρωματικό πολυνομοσχέδιο που συζητείται στη Βουλή
Το ΕΡΓΑΤΚΟ ΚΕΝΤΡΟ  καλεί όλους τους εργαζόμενους να συνεχίσουν την 48ωρη απεργία αύριο Πέμπτη 20 του Οκτώβρη αλλά και όλα τα λαϊκά στρώματα να συμμετέχουν στην συγκέντρωση που θα γίνει στις 9 το πρωί μπροστά  στο Διοικητήριο, με τα ίδια αιτήματα, προεξάρχοντος του αιτήματος κατά  της ιδιωτικοποίησης της ύδρευσης – αποχέτευσης. 

ΛΕΥΚΑΔΑ  19-10-2011

Η  ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Φίλοι και φίλες

Η 48ωρη απεργία σήμερα και αύριο μπορεί και πρέπει ν` αποτελέσει τη λαϊκή εργατική απάντηση στην άγρια επίθεση που έχουν εξαπολύσει κυβέρνηση, τρόικα και πλουτοκρατία.

Εργάτες, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, αυτοαπασχολούμενοι και νεολαίοι, φτωχοί αγρότες και γυναίκες  όλοι μαζί στέλνουμε ηχηρό μήνυμα
Πως τούτη την πολιτική θα την αντιπαλέψουμε  μέχρι να την ανατρέψουμε.
Πως αυτή η κυβέρνηση, και κάθε άλλη κυβέρνηση, που ενισχύει την πλουτοκρατία, θα βρει μπροστά της λαϊκό τείχος αντίστασης και ανυπακοής.

Οι σαρωτικές ανατροπές που προβλέπει το πολυνομοσχέδιο, που έρχεται  αύριο στη βουλή, οδηγούν το λαό στην εξαθλίωση.
Και εμείς καλούμαστε να δώσουμε απάντησή  σ` αυτήν την πολιτική, οργανωμένα, μαζικά, αποφασιστικά.

Οι μισθοί των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα μειώνονται στο επίπεδο των μισθών Βουλγαρίας.
Πετσοκόβουν μέχρι και 50% τους μισθούς στους δημοσίους υπαλλήλους, μειώνουν 35% τους μισθούς των εργαζομένων σε πρώην ΔΕΚΟ, καταργούν τις Συλλογικές Συμβάσεις και επιβάλλουν τις επιχειρησιακές συμπιέζοντας τουλάχιστον 20% με 30% και τους ήδη πενιχρούς μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, ενώ τσακίζουν ακόμη και τα επιδόματα.

Η ολομέτωπη επίθεση στους μισθούς και στα μεροκάματα μέσα από την ανατροπή και επί της ουσίας κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, ωθεί την εργατική τάξη στο Μεσαίωνα, πετσοκόβει το εργατικό εισόδημα, στερώντας από την εργατική οικογένεια ακόμα και τα στοιχειώδη.

Στρατηγικός στόχος αυτής της επίθεσης είναι να γίνει ακόμα πιο φτηνή η τιμή της εργατικής δύναμης, να συμπιεστεί η αξία της στο έσχατο επίπεδο.
Ήδη, κυβέρνηση, τρόικα και πλουτοκρατία τα δύο τελευταία χρόνια - σύμφωνα με υπολογισμούς - έριξαν τους μισθούς πάνω από 10%.

Ειδικά στον ιδιωτικό τομέα, η υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών, η μη επέκταση των κλαδικών σε ολόκληρο τον κλάδο, η κατάργηση της ευνοϊκότερης ρύθμισης για τον εργαζόμενο, σηματοδοτεί μια νέα αφαίμαξη μισθών και μεροκάματων που θα είναι καταστροφική για τους εργαζόμενους.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η εφαρμογή του συγκεκριμένου άρθρου που καταργεί τις κλαδικές συμβάσεις, θα οδηγήσει σε νέες μειώσεις στους μισθούς και στα μεροκάματα από 10% έως 30%.

Οι απώλειες των εργαζομένων και η αντίστοιχη κερδοφορία για το μεγάλο κεφάλαιο θα ανέλθει στα 4,5 δισ. ευρώ έως 13,5 δισ. ευρώ.
Η κυβέρνηση, δηλαδή, νομοθετεί την απροκάλυπτη ληστεία του εργατικού εισοδήματος και με μια διάταξη μεταφέρει δισεκατομμύρια ευρώ στα ταμεία της εργοδοσίας.

Η ανταγωνιστικότητα είναι το όχημα, με το οποίο η πλουτοκρατία θα σαρώσει, στην κυριολεξία, το εργατικό εισόδημα.
Θα αρπάξει και το τελευταίο ψίχουλο από το τραπέζι του εργάτη.

Κάθε μεσοσταθμική μείωση των μισθών κατά 1% μεταφράζεται σε κέρδη ύψους 450 εκατομμυρίων περίπου για το κεφάλαιο, σε ετήσια βάση.
Στην κατεύθυνση αυτή λειτουργούν και επιχειρησιακές συμβάσεις σαν αυτή που υπέγραψε η πλειοψηφία της ΟΜΕ - ΟΤΕ στον ΟΤΕ, με δραστική μείωση μισθών, εξασφαλίζοντας εκατοντάδες εκατομμύρια κέρδη για τη συγκεκριμένη εργοδοσία, αλλά και λειτουργώντας ως πιλότος συνολικά για τα επίπεδα των μισθών στη χώρα μας.
Από όλα αυτά, αν προστεθούν και τα έκτακτα χαράτσια, η συνολική φοροεπιδρομή, τα συνολικά αντιλαϊκά μέτρα και εκείνα που χτυπάνε ξεχωριστά επαγγέλματα και κλάδους, γίνεται καθαρό πως κανείς εργαζόμενος δεν πρόκειται να γλιτώσει απ` αυτήν την καταιγίδα.
Καμιά ψευδαίσθηση, λοιπόν.

Φίλοι και φίλες
Τα ιδεολογήματα που προβάλλουν για να καταργήσουν και την ΕΓΣΣΕ είναι οτι με τη μείωση των κατώτερων μισθών θα επιτευχθεί η απαραίτητη ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και πως έτσι θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και έτσι η μείωση των μισθών θα συμβάλει στην αντιμετώπιση της ανεργίας.

Την ίδια σημαία της «ανταγωνιστικότητας» σηκώνει και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ.
Δεν υπάρχει ντοκουμέντο της, και ανάλυσή της πριν, αλλά και μέσα στην κρίση, που να μην προβάλλει ως διέξοδο για τους εργάτες την «ανταγωνιστικότητα» και την «ανάπτυξη» των καπιταλιστικών επιχειρήσεων.

Δε λένε σήμερα τίποτα διαφορετικό κυβέρνηση και τρόικα.
Είναι συνυπεύθυνοι, γιατί όλα τα προηγούμενα χρόνια συνυπέγραφαν το πετσόκομμα των εργατικών κατακτήσεων.
Είναι συνυπεύθυνοι, γιατί καλλιεργούν αυταπάτες πως είναι δυνατό να υπάρξουν λύσεις προς «κοινό όφελος» εργαζομένων και κεφαλαίου.
Είναι συνυπεύθυνοι, γιατί ακόμη και σήμερα, που όλα έχουν αποκαλυφθεί, επιμένουν στον ίδιο ρόλο (π.χ. η σύμβαση της ΟΜΕ ΟΤΕ και η στάση της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ για το ίδιο θέμα).

Να γιατί οι εργαζόμενοι δεν έχουν απέναντί τους μόνο την κυβέρνηση και την τρόικα.
Έχουν και τη ΓΣΕΕ και όσο πιο γρήγορα της γυρίσουν την πλάτη, όσο κατανοήσουν τον πραγματικό της ρόλο, τόσο πιο αποτελεσματικούς θα κάνουν τους αγώνες τους.

Εργαζόμενοι εργαζόμενες Λευκαδίτες Λευκαδίτισσες
Αν η κυβέρνηση καταφέρει να ψηφίσει το πολυνομοσχέδιο αύριο, το κεφάλαιο εξασφαλίζει:
1. Τη δυνατότητα να επιβάλλει επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας που καταργούν τις κλαδικές.
 2. Δεν επεκτείνεται η ισχύς των κλαδικών συμβάσεων - όποιων υπογράφονται - σε ολόκληρο τον κλάδο τουλάχιστον μέχρι το τέλος του μεσοπρόθεσμου.
 3. Καταργείται η ρήτρα ευνοϊκότερης ρύθμισης για τους εργαζόμενους.
Έτσι, οι εργαζόμενοι μένουν απροστάτευτοι απέναντι στη δύναμη του εργοδότη και στην πράξη οδηγούμαστε σε ατομικές συμβάσεις, δηλαδή στην επιβολή των αξιώσεων της εργοδοσίας.
Συνολικά οι ανατροπές στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στον αμιγώς ιδιωτικό τομέα θα οδηγήσουν σε τεράστιες απώλειες στο εργατικό εισόδημα.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μια μεσοσταθμική μείωση των μισθών κατά 10% θα εξασφαλίζει για το κεφάλαιο το ποσό των 4,5 δισ. ευρώ ετησίως.
Αν η μείωση φτάσει στο 30%, κάτι που δεν αποκλείεται μέσα στη ζούγκλα που διαμορφώνει η κυβέρνηση με τις παρεμβάσεις της, το ετήσιο όφελος για την εργοδοσία θα φτάνει τα 13,5 δισ. ευρώ, τα οποία θα χάσουν οι εργαζόμενοι και θα κερδίσουν οι εργοδότες.

Η επίθεση αυτή δε σταματά εδώ. Κυβέρνηση και τρόικα έχουν θέσει ανοιχτά και το ζήτημα της κατάργησης της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, δηλαδή της κατάργησης του κατώτερου μισθού, κατάργηση που μάλιστα έχει ήδη θεσμοθετηθεί για τους νέους εργαζόμενους κάτω των 25 ετών.
Επίσης σύμφωνα με τροπολογία που κατέθεσε προχτές ο υπουργός Οικονομικών, οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα καλούνται ως τα μέσα του 2012 να πληρώσουν τρεις φόρους - χαράτσια μαζί.
Πρώτον, τον κεφαλικό φόρο για τα εισοδήματα του 2010 για τον οποίο έχουν ήδη σταλεί τα εκκαθαριστικά σημειώματα.
Δεύτερον, τον κεφαλικό φόρο για τα εισοδήματα του 2011, που θα συνυπολογιστεί με την εκκαθάριση της φορολογικής δήλωσης το 2012.
Τρίτον, τον ίδιο φόρο για τα εισοδήματα του 2012, ο οποίος θα παρακρατείται από τους μισθούς και τις συντάξεις.
Αν σε όλα τούτα προσθέσουμε την ιδιωτικοποίηση σε Παιδεία, Υγεία Πρόνοια με τον σφαγιασμό κλινικών στο μισό και παροχών, την  νέα πρόταση της Κομισιόν για την αναθεώρηση της ΚΑΠ μετά το 2013 που φέρνει νέα δεινά στην ήδη τσακισμένη μικρομεσαία αγροτιά της χώρας  βλέπουμε ότι ο πόλεμος κατά των δικαιωμάτων και της ζωής του λαού βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και κορύφωση.
Αυτή η πολιτική οδηγεί για δεκαετίες τον λαό μας και τα παιδιά του να ζουν σε συνθήκες της πιο μαύρης δυστυχίας με μισθούς πείνας, ανεργία ανασφάλεια και χωρίς δικαιώματα για να αυξηθούν τα κέρδη των μονοπωλίων, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Αυτή την πολιτική στηρίζουν και τα άλλα αστικά κόμματα, η ΝΔ, το κόμμα του ΛΑΟΣ και της Μπακογιάννη που, επί της ουσίας, συμφωνούν με τα μέτρα.

Λευκαδίτισσες και Λευκαδίτες
Είναι αλήθεια σοκαριστικό τον 21ο αιώνα, στην Ελλάδα της ΕΕ (που θα μας τάιζε με χρυσά κουτάλια) τα παιδιά να πηγαίνουν στα σχολεία και να λιποθυμούν από την πείνα.
Ποιος δεν το ξέρει ότι το πιάτο έχει φαΐ μόνο όταν ο γονιός έχει δουλειά και μάλιστα σταθερή και με δικαιώματα.
Με ανεργία, εφεδρεία, φόρους, ακρίβεια και χαράτσια δε γεμίζει το πιάτο, αδειάζει.

Τώρα κυριολεκτικά βρισκόμαστε σε μια περίοδο μεγάλης ευθύνης απέναντι στα παιδιά μας.
Μ` έναν συμβολικό τρόπο τα παιδιά της εργατικής τάξης γίνονται σημαίες. Της ταξικής συσπείρωσης, της λαϊκής αφύπνισης.
Τα παιδιά είναι η απάντηση στη Διαμαντοπούλου, στον Ραγκούση, στον Λοβέρδο.
Είναι η απάντηση στον Παπανδρέου και τον Σαμαρά.
Είναι η απάντηση σε καθέναν από τους υπερασπιστές της ΕΕ που ψάχνουν ακόμα μοντέλο διαχείρισης της βαρβαρότητας χωρίς να θιχτεί η βάση - αιτία της βαρβαρότητας.

Αυτή η βαρβαρότητα εκφράζεται και από τα παρακάτω στοιχεία
Όπως ανακοίνωσε πρόσφατα η Κομισιόν, από το 2008 όταν εκδηλώθηκε η κρίση, μόνο για την περίφημη «ανακεφαλαίωση» των τραπεζών
στις ευρωπαϊκές τράπεζες  έχουν διατεθεί... 420 δισ. ευρώ! χωρίς στο ποσό αυτό να περιλαμβάνονται τα υπόλοιπα «πακέτα», οι «ενισχύσεις» και οι «εγγυήσεις»...

Αυτά συμβαίνουν στην ΕΕ.
Στην ΕΕ των Μνημονίων , της εξαθλίωσης (15,5% του πληθυσμού οι φτωχοί στη Γερμανία, στη Βρετανία ο αριθμός των φτωχών αυξήθηκε κατά 1,4 εκατομμύρια).
Στην ΕΕ των «κεντροδεξιών» της Ιταλίας και των «κεντροαριστερών» της Ισπανίας,
παντού, οι λαοί εξουθενώνονται και οι τραπεζίτες... επιδοτούνται!

Λεφτά, επομένως, υπάρχουν!
Πλούτος, επομένως, υπάρχει!
Μόνο που στην Ελλάδα, στη Γερμανία, στη Βρετανία, στην Πορτογαλία,
παντού στην ΕΕ  κλέβουν τον πλούτο από τους λαούς που τον παράγουν, για να τον μοιράζονται μεταξύ τους οι κεφαλαιοκράτες, οι τραπεζίτες, τα μονοπώλια.

Με μια κουβέντα:
Η τάξη των καπιταλιστών, η τάξη των σφετεριστών του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου που συνδέονται και διαπλέκονται μεταξύ τους με χίλια νήματα μέσω του χρηματοπιστωτικού συστήματος,  είναι εκείνη η τάξη που
σε όλη την ΕΕ,  σε όλη την Ευρώπη,  σε όλο τον ιμπεριαλιστικό κόσμο,
το ένα δέντρο, το δέντρο των καπιταλιστικών της κερδών, το ποτίζει με τον ιδρώτα των λαών.
Το άλλο δέντρο, το δέντρο της κρίσης που η ίδια δημιουργεί,
το ποτίζει με το αίμα των λαών!

Λευκαδίτες Λευκαδίτισσες
Όλα όσα παρουσίαζαν ως δήθεν «λύσεις» του προβλήματος αποδείχτηκαν φούμαρα.
Στην αρχή μιλούσαν για «επιμήκυνση» του χρέους την οποία ανέμεναν «πώς και πώς».
Τον περασμένο Μάρτη έγινε η «επιμήκυνσή τους».
Την πανηγύρισαν δεόντως. Μόλις τέλειωσαν τα πανηγύρια, εκείνο που έφερε για το λαό η «επιμήκυνση» ήταν νέα λιτότητα.  Νέα μέτρα. Νέοι φόροι.

Μετά μιλούσαν για «αναδιάρθρωση» του χρέους.
Που, όπως έλεγαν, θα έδινε «ανάσα» και θα έφερνε την «ανακούφιση».
Η «αναδιάρθρωση» έγινε τον περασμένο Μάη.
Πάλι πανηγύρισαν δεόντως.
Πάλι στήθηκαν τα προπαγανδιστικά και επικοινωνιακά «ταρατατζούμ».
Τελικά εκείνο που έφερε η «αναδιάρθρωση» για τους εργαζόμενους ήταν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της λεηλασίας.
Και τον εφαρμοστικό νόμο εξανδραποδισμού.

Έπειτα μίλησαν για «κούρεμα» του χρέους.
Το πολύφερνο εκείνο «κούρεμα» που εδώ και δυο χρόνια οι υμνητές των μνημονίων το περίμεναν πώς και πώς!
Που το περιέγραφαν σαν «τελική λύση» των προβλημάτων του λαού.
Που το διαφήμιζαν περίπου ως «μάννα εκ... Βρυξελλών».
Ε, λοιπόν, με τις περίφημες αποφάσεις της «ιστορικής» 21ης Ιούλη ήρθε και το πρώτο «κούρεμα».
Και τι έγινε;
Αυτό που έγινε είναι νέα χαράτσια... Νέοι φόροι... Νέες «έκτακτες» εισφορές...
Νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, απολύσεις και μέτρα αφανισμού..!

Τα συμπεράσματα φίλες και φίλοι είναι προφανή και οφθαλμοφανή, αρκεί να θέλει κανείς να τα δει.
Πρώτον: Αυτό που οι αστοί, οι οικονομολόγοι, οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι και δημοσιολόγοι θέλουν να βαφτίζουν σαν «κρίση χρέους», δεν είναι παρά μια βαθιά καπιταλιστική κρίση.
Είναι κρίση υπερσυσσώρευσης και υπερπαραγωγής κεφαλαίου, η οποία αφορά στις ίδιες τις δομές του καπιταλιστικού συστήματος και η οποία δεν αντιμετωπίζεται ούτε με «κουρέματα», ούτε με «αναδιαρθρώσεις», ούτε με «επιμηκύνσεις» που αφορούν στο επιφαινόμενο, δηλαδή στο χρέος.

Δεύτερον: Ούτε η «διαπραγμάτευση», ούτε η «αναδιαπραγμάτευση», ούτε η «διάρθρωση», ούτε η «αναδιάρθρωση» του χρέους, ούτε η «ελεγχόμενη», ούτε η... ανεξέλεγκτη «πτώχευση», ούτε η «στάση», ούτε η «παράταση» πληρωμών, ούτε τα «ευρωομόλογα», ούτε η «επιμήκυνση», ούτε το «κούρεμα»,
καμία απ` όλες αυτές τις διαχειριστικές στην ουσία τους προτάσεις δεν αποτελεί «λύση» για το λαό.

Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα,
που ο λαός μόνο την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα έχει πληρώσει μισό τρισ. ευρώ (!) για τοκοχρεολύσια, αλλά τώρα του λένε ότι «χρωστάει» τα διπλά (!!),
σε μια χώρα που κυβέρνηση, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., ΔΝΤ και ΕΕ λειτουργούν σαν «χωροφύλακες», σαν «φουσκωτοί» και σαν «εισπράκτορες» των τοκογλύφων για λογαριασμό των ντόπιων «πατριωτών» και των «φιλελλήνων» καπιταλιστών, τραπεζιτών και δανειστών «μας»,
η λύση για το λαό δεν μπορεί να προέλθει μέσα στον καπιταλισμό.

Σε αυτούς που αθωώνουν την κυβέρνηση λέγοντας ότι την υποχρεώνει η τρόικα και το μνημόνιο για όλα τα αντεργατικά μέτρα, ο πρωθυπουργός δίνει την απάντηση:
 «Είναι πολύ εύκολο να λέει κανείς μηδενιστικά ότι "δεν υπάρχει πρόγραμμα". Δεν νομίζω ότι υπήρξε κυβέρνηση τις τελευταίες δεκαετίες, που να έχει δουλέψει με τόσο συγκεκριμένους στόχους και χρονοδιαγράμματα, ανεξάρτητα αν ένα μέρος αυτών των στόχων είναι ή όχι μέρος του Μνημονίου».
Το 90% των διαρθρωτικών αλλαγών που προωθούμε, είναι στο πλαίσιο των δικών μας επιλογών και των δικών μας προτεραιοτήτων. Είναι αυτά που έχουμε πει και προεκλογικά»!

Παράλληλα ο Ευ. Βενιζέλος, δίνοντας μια πρόγευση για την τακτική πυγμής που θα ακολουθούσε η κυβέρνηση μας είπε
«Όσο αντιστέκεστε τόσο η κυβέρνηση θα παίρνει νέα μέτρα»
Στη φάση αυτή, δε διστάζει να εκβιάζει με το ίδιο το ψωμί και τη δουλειά των εργαζομένων, ενώ είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι δε θα διστάσει να καταφύγει και στην αστυνομική βία και καταστολή.

Όμως, οι εργαζόμενοι πρέπει να σκεφτούν ότι αν υποχωρήσουν και σκύψουν το κεφάλι θα τα χάσουν όλα.
Έχουμε σήμερα μαζί μας  τους πρωτοπόρους εργαζόμενους της ΑΕΓΕΚ ΑΕ που σήκωσαν το κεφάλι στην αδίστακτη εργοδοσία του νέου εθνικού μας εργολάβου του Μαρούλη.
Πέντε μήνες απλήρωτοι σε έργο του Υπουργείου, με δουλειά ήλιο με ήλιο  με μαύρη και παράνομη εργασία
Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί  δεν είδαν, δεν άκουσαν.
34 μέρες σε επίσχεση εργασίας 16 απολύσεις και συνεχίζουν με ψηλά το κεφάλι

Δεν ήταν λίγοι που το προηγούμενο διάστημα σκέφτονταν το μεροκάματο που θα έχαναν, αλλά δίχως να το καταλάβουν έχουν ήδη χάσει τέσσερις μισθούς και θα χάσουν και άλλους δύο μέσα στην επόμενη χρονιά, δίχως αυτό να σημαίνει ότι θα σταματήσει εκεί η αντιλαϊκή λαίλαπα.
Δεν είναι δυνατόν όμως να υπάρξουν νικηφόροι αγώνες δίχως θυσίες.
Η διαφορά είναι ότι αυτές οι θυσίες, θα είναι όχι για την κερδοφορία των μονοπωλίων, αλλά οι θυσίες του αγώνα για να μη ζήσουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους στην πιο μαύρη δυστυχία των μισθών πείνας, της ανεργίας και της ανασφάλειας, για να έρθουν καλύτερες μέρες όταν ο ίδιος ο λαός πάρει τις τύχες στα χέρια του.
Χωρίς αυτές τις θυσίες δεν ανατρέπεται η εξουσία των μονοπωλίων και δε θα γίνει ο λαός πανίσχυρη δύναμη που παράγει πλούτο και μπορεί να γίνει δύναμη εξουσίας.

Ο πόλεμος κατά των δικαιωμάτων και της ζωής του λαού,  βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και κορύφωση.
Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.

Για να εμποδιστούν τα βάρβαρα μέτρα, για να έρθει πιο κοντά η ώρα της ανατροπής, της λαϊκής νίκης, χρειάζεται τώρα σε κάθε τόπο δουλειάς, κλάδο και συνοικία να ορθωθεί ισχυρό το εργατικό - λαϊκό κίνημα, να διαμορφωθεί ένα παλλαϊκό μέτωπο που θα συνδυάζει την λαϊκή απαίτηση για εκλογές με την αγωνιστική λαϊκή δράση της λαϊκής ανυπακοής, της άρνησης πληρωμών των εξοντωτικών χαρατσιών που πρέπει να γενικευτεί και να πάρει καθολικό χαρακτήρα στην Εκπαίδευση, στην Υγεία, στην Πρόνοια, παντού όπου η κυβέρνηση και το κράτος απαιτούν από τη λαϊκή οικογένεια να πληρώνει ξανά και ξανά για τα δικαιώματά της.

Σήμερα μπαίνουν ζητήματα επιβίωσης και λαϊκών δικαιωμάτων.
Είναι θέμα και τιμής και αξιοπρέπειας, ο ελληνικός λαός να μην υποκύψει στους εκβιασμούς που του γίνονται, γιατί αν τελικά πέσει μπρούμυτα από τους εκβιασμούς, δεν θα σηκώσει το κεφάλι του για αρκετά χρόνια.

Σήμερα, η λαϊκή οργή και αγανάκτηση είναι διάχυτη.
Όμως, από μόνη της δεν αρκεί.
Εκείνο που χρειάζεται, για να έχει αποτελέσματα ο αγώνας, είναι η οργανωμένη, μαζική πάλη με ταξικό προσανατολισμό.

Εργαζόμενοι, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, αυτοαπασχολούμενοι και νεολαίοι, φτωχοί αγρότες και γυναίκες 
Υπάρχει λύση;
Ναι, λύση, υπάρχει!
Γιατί η Ελλάδα διαθέτει ικανοποιητικό επίπεδο συγκέντρωσης της παραγωγής, των μέσων παραγωγής, του εμπορικού δικτύου και σημαντικό επίπεδο ανάπτυξης σύγχρονης τεχνολογίας.
Γιατί η Ελλάδα διαθέτει έμπειρο και πολυάριθμο εργατικό δυναμικό, με βελτιωμένο μορφωτικό επίπεδο και εξειδίκευση, καθώς και πολυάριθμο επιστημονικό δυναμικό.
Γιατί η Ελλάδα  διαθέτει αξιόλογες πλουτοπαραγωγικές πηγές, σημαντικά αποθέματα ορυκτού πλούτου, που είναι σημαντικό πλεονέκτημα για την παραγωγική βιομηχανικών και καταναλωτικών προϊόντων.
Γιατί η Ελλάδα  έχει το μεγάλο πλεονέκτημα να μπορεί να εξασφαλίζει επάρκεια στα είδη διατροφής για τις λαϊκές ανάγκες, αλλά και για το εξωτερικό εμπόριο.
Γιατί η Ελλάδα διαθέτει δυνατότητες για παραγωγή σύγχρονων προϊόντων, μηχανών, εργαλείων και συσκευών.

Η Ελλάδα, επομένως, έχει όλες τις δυνατότητες να βγει από το «μονόδρομο» της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και της ανέχειας του λαού της.
Η Ελλάδα διαθέτει όλους τους αντικειμενικούς όρους για να πορευτεί στον άλλο δρόμο, όχι το δρόμο του σφετερισμού του λαϊκού πλούτου από τα μονοπώλια, αλλά το δρόμο της ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών.

Να γιατί χρειάζεται η κοινωνικοποίηση των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής στους τομείς της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών, του ορυκτού πλούτου, των ορυχείων, της βιομηχανίας, των μεταφορών, της ύδρευσης, του τραπεζικού συστήματος, του εξωτερικού εμπορίου, της λαϊκής στέγης, της έρευνας.

Να γιατί χρειάζεται και απαιτείται αποκλειστικά δημόσιο, καθολικό, ενιαίο, δωρεάν σύστημα Εκπαίδευσης, Υγείας, Πρόνοιας, Ασφάλισης.
Να γιατί  χρειάζεται ο παραγωγικός συνεταιρισμός της μικρομεσαίας αγροτιάς και των μικρών επιχειρηματιών σε κλάδους που η συγκέντρωση είναι μικρή.

Η λύση, η μόνη δυνατή, η μόνη ρεαλιστική, περνάει μέσα από την Συμμαχία της εργατικής τάξης και των καταπιεζόμενων στρωμάτων για Διαγραφή του χρέους και
Αποδέσμευση της Ελλάδας από την ΕΕ.
Οργανωμένη άρνηση του λαού να πληρώσει την κρίση της πλουτοκρατίας.

Δεν πρέπει να υπάρχει Ώρα χαμένη για τον λαό.
Αντιστοίχιση ΤΩΡΑ της λαϊκής οργάνωσης και πάλης με την σφοδρότητα της ανελέητης επίθεσης του μεγάλου κεφαλαίου.
Για να παρεμποδιστούν τα νέα βάρβαρα μέτρα.
Για να μπει τέλος στις λαϊκές  θυσίες για την κερδοφορία της πλουτοκρατίας.
Για σύγχρονα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.
Για να ανήκει στο λαό ο πλούτος που παράγει