Η κοροϊδία του ΣΥΡΙΖΑ
Πλησιάζοντας στην κάλπη η ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ όλο και συχνότερα επικαλείται την ενότητα, κατηγορώντας το ΚΚΕ γιατί δεν ανταποκρίνεται στα κελεύσματά του. Προσπερνά τις αγεφύρωτες διαφορές, ανάμεσα στον ίδιο και τη στρατηγική του, διαχείρισης του συστήματος, εντός της ΕΕ, και στο ΚΚΕ και τη στρατηγική του για συγκέντρωση δυνάμεων για ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, κοινωνικοποίησή τους, αποδέσμευση απ` την ΕΕ, για λαϊκή εξουσία.
Οι εκκλήσεις για ενότητα καθώς επίσης και το νέο εκλογικό πυροτέχνημα που εξαπέλυσε ο επικεφαλής του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για «σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ, Οικολόγων στις μονοεδρικές» είναι προσχηματικές, πέρα για πέρα υποκριτικές και δημαγωγικές. Είναι γνωστά τα δείγματα γραφής για το πώς εννοεί τις συνεργασίες ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στο συνδικαλιστικό κίνημα, στη τοπική διοίκηση όπου τα κάνει πλακάκια με τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για να χτυπήσει το ΚΚΕ, ακριβώς στη βάση της διαφορετικής στρατηγικής.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ικαρία, όπου οι δυνάμεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ κατέβηκαν στο ίδιο ψηφοδέλτιο με το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τον ΛΑ.Ο.Σ., προκειμένου να πάρουν το δήμο από το ΚΚΕ. Τα ίδια κάνουν και στις αρχαιρεσίες σωματείων και Ομοσπονδιών, για να κόψουν έδρες και αντιπροσώπους από τις ταξικές δυνάμεις.
Επιπλέον είναι τουλάχιστον αστείο να ισχυρίζεται κανείς ότι θα επιβάλει στους ψηφοφόρους ενός κόμματος να ψηφίσουν ένα άλλο και θεωρώντας δεδομένο το αποτέλεσμα να προχωρεί και στη μοιρασιά των μονοεδρικών εδρών. Αλοίμονο αν το ΚΚΕ μοίραζε ψήφους δεξιά και αριστερά με εκλογικίστικα κριτήρια την στιγμή που δίνει την επερχόμενη εκλογική μάχη για τη μεγαλύτερη δυνατή ενίσχυσή του πανελλαδικά, έχοντας μέτωπο τόσο με τις αστικές δυνάμεις όσο και με τις δυνάμεις που θέλουν να κοροϊδέψουν το λαό με δήθεν «αριστερές κυβερνήσεις». Και μάλιστα με τα κόμματα που όχι μόνο διαφωνούν στρατηγικά με το ΚΚΕ, αλλά, επιπλέον, είτε δηλώνουν έτοιμα να συμμετάσχουν σε μια «προγραμματική» κυβέρνηση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, είτε κατά καιρούς έχουν διακριθεί για τον αντικομμουνισμό τους.
Αυτό που θέλουν δεν είναι η ενότητα με το ΚΚΕ αλλά να πετύχουν τον διαχρονικό τους στόχο: Να εξαναγκάσουν το ΚΚΕ να απαρνηθεί τη στρατηγική του. Εξ άλλου το 2008 ο Αλ. Τσίπρας δήλωνε σε συνέντευξή του: «Για να μπορέσει το ΚΚΕ να μπει σε μια τροχιά συζήτησης με την υπόλοιπη αριστερά, θα πρέπει να αισθανθεί ότι ο δρόμος που ακολουθεί είναι αδιέξοδος. Με άλλα λόγια, για να αλλάξει το ΚΚΕ στρατηγική, πρέπει να ηττηθεί πολιτικά».
Πέραν αυτών χρειάζεται μεγάλο θράσος, που προφανώς το διαθέτουν, να μιλούν για ενότητα αυτοί που κακοποίησαν την έννοια, προκαλώντας αναρίθμητες «τρικυμίες» στον «κουβά» του ΣΥΡΙΖΑ. Τα τελευταία τρία χρόνια: Διασπάστηκε ο ΣΥΝ, διασπάστηκε το «αριστερό ρεύμα» του ΣΥΝ, συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ αποχώρησαν διαμαρτυρόμενες, μία εξ αυτών, η ΚΟΕ, διασπάστηκε επίσης, ενώ ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ περίπου ...διασπάστηκε, καθώς οι μισές του συνιστώσες πατάνε με το δεύτερο πόδι στο «μέτωπο» του Αλ. Αλαβάνου.
Ολα τα παραπάνω αποδεικνύουν την αφερεγγυότητά τους και το πώς εννοούν την ενότητα. Όλα αυτά πρέπει να αποτελέσουν έναν επιπλέον κριτήριο για το λαό ώστε να τους γυρίσει κυριολεκτικά την πλάτη.
ΛΕΥΚΑΔΑ 10/4/2012
Κ.Ο. ΛΕΥΚΑΔΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
